Ze is de meest gegoogelde persoon in Vlaanderen en de langstzittende kandidaat in dit seizoen van De Slimste Mens ter Wereld. Bovenal is ze opiniemaakster, journaliste en auteur van Brief aan Cooper en de wereld: Dalilla Hermans. Nu deelt ze uit. En jij kan meegenieten.

Van 14 tot en met 21 december deelt Dalilla in de feestvreugde met een cadeaupakket bestaande uit haar boek Brief aan Cooper en de Wereld (t.w.v. €19,90) én een Cadeau abonnement op Charlie (t.w.v. €50), alles samen voor maar 50 eurootjes. Hét ideale kerstgeschenk voor mensen die verder willen lezen.

Je kan het cadeaupakket hier bestellen.

Dalilla_deelt_uit_online

In Charlie Magazine kijkt Dalilla Hermans samen met Jens Dendoncker terug op een bewogen jaar.

Over bekend zijn

En jij Dalilla? Hoe ga jij om met je bekendheid?
Dalilla: “Dat verschilt. Op de Boekenbeurs kwamen mensen me soms vragen of ze aan mijn haar mogen voelen. Dat zijn dingen waar ik opnieuw mee moet leren omgaan. Ik ben me er ook meer bewust van dat ik bekeken word op straat, ik word soms wat ongemakkelijk van al die blikken. Bijvoorbeeld wanneer mensen me ineens beginnen filmen. Dan denk ik: kom dan gewoon even hallo zeggen! (lacht) Maar ach, ik word zelf ook zenuwachtig als ik bekende mensen zie. Er zijn gelukkig ook veel mooie momenten.”

Over epilepsie

Je bent heel open over je epilepsie?
Jens: “Absoluut. Veel patiënten houden hun epilepsie wel verborgen omdat het gevolgen heeft: niet met de auto kunnen rijden omdat je soms epileptische aanvallen krijgt, kan een fundamenteel probleem zijn als je een job zoekt. Ik snap waarom mensen zwijgen, maar ik ben er in mijn productiehuis altijd open over geweest. Ik heb het geluk dat het voor mijn werk nooit een probleem was. Dat is een enorme luxe.”

Over de maatschappelijke rol van televisie

Welke dingen zou jij anders aanpakken als je baas was van een televisiezender?
Jens: “Ik zou meer diversiteit willen zien op televisie. En dat die diversiteit vanzelfsprekend is. Dat het niet over racisme hoeft te gaan wanneer er een zwart iemand in beeld komt, en niet over geloof als we een hoofddoek zien.”

Dalilla: “Ik zou zorgen voor meer vrouwen op televisie, denk ik. En ik mis een goede talkshow. Ik snap niet dat wij dat in Vlaanderen niet lijken te kunnen. Ofwel is het zo luchtig dat het pijn doet, ofwel is het een hard-tegen-hard gesprek. De programmamakers mikken op twee tegengestelde meningen waarbij alle nuance wegvalt, er is te weinig tijd om genuanceerd een stelling uit te leggen. Wat hebben we eraan als mensen elke avond boos tegenover elkaar zitten en tien minuten mogen bekvechten?”

Jens: “Die polarisatie is niet alleen een probleem van de televisie, maar een probleem van de hele samenleving.”

Dalilla: “Toch denk ik dat er een kentering aan de gang is. Mensen zijn het beu dat alles snel en hapsnap moet zijn. Ik kan de hele dag op Twitter korte polariserende meningen lezen, maar op televisie wil ik een vollediger verhaal horen.”

Over 2017

We sluiten af met een vraag in de stijl van De Slimste Mens. Wat kan je zeggen over 2017?
Dalilla: “#MeToo, #NoMoreMonkeybusiness, #RepresentationMatters… Er zijn veel hashtags geweest dit jaar (lacht). #MeToo was daarvan de grootste. 2017 gaat de geschiedenis in als het jaar waarin een breekpunt is bereikt.”

Heb jij ook dat gevoel, Jens?
Jens: “Ja. Dat wordt versterkt doordat er door #MeToo een paar grote koppen rolden in mijn vakgebied. In de media, maar ook in de comedy: Bill Cosby was al even geleden en nu volgde Louis CK.”

Over 2018

Dalilla: “Ik heb net veel zin in 2018. Iemand zei me een tijdje terug: in 2017 hebben we allemaal samen op een hele gore, etterende puist geduwd en die is nu opengebarsten. Er is etter overal, maar hierna kan de huid weer genezen. 2017 was het puss jaar, in 2018 gaan we de wond verzorgen en tegen 2020 zie je dat litteken niet meer. Dat is mijn ambitie.”

Het volledige artikel lees je hier.

Je kan Dalilla ook aan het werk zien op het Festival van de Gelijkheid, van 14 tot en met 16 december in Vooruit in Gent.

Lees méér van Standaard Uitgeverij