° 09 februari 1954 (Geel)
Bob Vansant is psychotherapeut en schrijver.
Bob Vansant is geboren en getogen in Geel, waar gezinsverpleging van zgn.'geesteszieken' (sinds de 13e eeuw) een eeuwenlange traditie is. Momenteel verblijven er zo trouwens nog steeds een 580 patiënten in gezinnen .
Dit heeft zijn kijken naar mensen zeker en vast beïnvloed.
Als oudste van een gezin van 4 jongens leerde hij al snel wat verantwoordelijkheid en 'zorgen voor' was. Zijn vader werkte zich van bediende op tot landmeter-expert en controleur van het Kadaster. Zijn moeder was 'thuiswerkende' echtgenote.
In zijn jeugd was Bob al erg 'sociaal bewogen' : chiro, scouts, hulpje in de parochiebibliotheek op zondagochtend en woensdagmiddag en zelfs misdienaar…
Hij studeerde aan het St. Aloysiuscollege te Geel en was meestal de derde van de klas. Tijdens de middelbare schoolperiode speelde hij ook nog schooltoneel, hij zong op toenmalige 'ontdek-de-ster-wedstrijden' en was één van de goede hardlopers in de atletiekploeg van de school.
Na de middelbare school, koos hij voor de studierichting 'Politieke en Sociale Wetenschappen'. Hij werd 'kotstudent' te Leuven. De overgang was echter erg moeilijk voor hem. Hij las enorm veel en zakte in zijn eerst zittijd.
Hij had geen zin meer in een tweede zittijd en schakelde over op Godsdienstwetenschappen. Tegelijk volgde hij aan het IPC (Internationaal Perscentrum) te Brussel de avondopleiding 'Journalistiek'.
Op dinsdag- en vrijdagvoormiddag versloeg hij de rechtszittingen voor dagblad Het Volk op de correctionele rechtbank te Leuven. Op die manier kon hij ook een stukje bijdragen in zijn studiekosten.
In 1975 kwam hij uit Leuven terug naar Geel en huwde met Lut, die hij sinds 1972 'beter' kende, maar voordien tot de vriendinnen in het middelbaar onderwijs rekende.
Hij gaf een jaar les (godsdienst) aan de Technische School St. jozef te Geel. Daar begreep hij dat het onderwijs niet echt iets voor hem was.
Hij moest nog legerdienst doen en had gekozen voor een (langere) burgerdienst ipv. 'onder de wapens' te gaan.
Zo kwam hij in 1975-'76 terecht op wat nu 'Faculteit voor Mens en Samenleving'(FMS) heet, te Turnhout. Dit was (is) een vormingsinstelling voor volwassenen. In die tijd waren zij nét bezig met de dingen die hij in zijn studententijd had leren kennen :'de humanistische psychologie'(Rogers, Perls, Maslow ) Dit is het vertrekpunt geweest van zijn latere 'roeping' in de hulpverlening. Hij had er zijn eerste individuele counselinggesprekken…
Na twee jaar plaatsvervangende legerdienst, werd hij er als stafmedewerker vast aangeworven. In totaal werkte hij zo'n 11 jaar binnen deze instelling.
In 1980 startte hij Oasis; een van de eerste therapeutische leefgemeenschappen in Vlaanderen. Ze richtten zich toen al tot mensen in depressies, hoewel die terminologie nog niet erg veel werd gebruikt.
Hij woonde -samen met zijn echtgenote en hun hond 'Sloef'- twee jaar in het Oasishuis , samen met een vijftal depressieven. Nadien had hij als stichter-directie nog elf jaar (tot '93-'94) de algemene leiding van het huis en verbleven er voortdurend een tiental mensen.
Om niet alleen 'geestelijk' bezig te zijn, en om ook een plek voor henzelf te hebben, kochten ze in '82 een boerderij met een lap grond van een half hectare. Alles was er primitief. Dochter Hanne werd geboren in oktober '84. Annelies kwam vijf jaar later in september '89.
In '87 had Bob Vansant besloten zelfstandig thuis te werken. De boerderij was groot genoeg om er- naast de gezinswoning- een groepszolder, kleine huisbar, eetzaaltje met keukentje, secretariaat en ja, zelfs een echte sauna te installeren. Zijn praktijk begon hem al na 3 jaar boven het hoofd te groeien…en, in plaats van te verkleinen…ging hij juist vergroten !
Uiteindelijk vond hij medio '89 'Den Ossestal' in Laakdal op 8 km. van Geel. Het plan was om ook een kleinschalig bejaardentehuis (15 bewoners) te maken, naast de Oasiswoonst (12 bewoners) Een kleine taverne zou als ontmoetingsplaats dienen voor beide groepen, de bezoekers en familie en een 'schaarse' wandelaar…De manege zou worden verhuurd.
Dat kwam er allemaal: veel later dan op papier gepland, met veel meer geld dan gerekend en met een overrompeling van problemen en mensen. Tegen wil en dank werd hij 7 dagen op 7 'manager' en kon hij zich enkel nog bezighouden met financiële zaken en personeelsproblemen. Dagelijks gebeurden er wel dingen die niet waren voorzien of gepland.
In 1996 verkocht hij het domein en bleef hij met lege handen achter. Hij begon terug een kleine praktijk in Geel.
Na een tijdje begon hij terug te schrijven. Zo is Depressie is geen ziekte er gekomen. Op twee jaar tijd verschenen er 5 herdrukken van het boek en voordrachten, lezingen, cursussen en cliënten stroomden toe. Het kantoor in Antwerpen werd geopend omdat velen ook uit verre hoeken van het land kwamen. Een meer centrale plaats, dan Geel, drong zich, met alle verkeersperikelen, op. De praktijk in Geel werd uiteindelijk gesloten.
Ondertussen schreef hij verder. Om de drukte en telefoons te vermijden ging hij vaak een weekje schrijven in Griekenland. Hier ontstond dan Alleen met mezelf; het boek dat eind 2001 uitkwam.
In 1999 verscheen Depressie is geen ziekte.
Vansant pleitte ervoor depressie op een andere manier aan te pakken.
Met dit boek werd hij onmiddellijk bekend in heel Vlaanderen. In 2006 werd een volledig herziene versie van het boek uitgegeven door Standaard Uitgeverij.
Alleen met mezelf schreef Vansant als boek voor singles en alleenstaanden. Meer communicatie was volgens hem nodig in onze maatschappij.
Hoe kan ik helpen? richtte zich vooral tot partners, familie, vrienden en omgeving van iemand in depressie. Het boek behandelde de 25 belangrijkste vragen die op de vele voordrachten en lezingen telkens terugkeerden.
Bob Vansant begeleidde reeds duizenden patiënten. Hoe ging hij zelf met al die gesprekken om? Gedurende een jaar hield Bob Vansant een dagboek bij. Het resultaat kan u lezen in Dagboek van een psychotherapeut.
Zijn meest recente boek is Alles is herinnering. Ook dit boek handelt over depressies. Volgens de auteur beginnen de problemen al bij de geboorte. Vansant pleit ervoor om anders om te gaan met onze kinderen.
