Helen Vreeswijk werd geboren in 1961. Als kind hield ze er van om in bomen te klimmen en te voetballen met de jongens.
Tijdens haar schooltijd had Helen Vreeswijk het soms moeilijk omwille van haar dyslexie. Ze moesten vaak saaie boekjes lezen. Helen begon dan maar met het schrijven van haar eigen verhalen.
Ze wilde graag schrijfster of politieagente worden als ze groot was.
Ze ging dan ook bij de politie werken als vingerafdrukdeskundige (dactyloscopist). Al snel werd haar hulp ingeroepen bij het schrijven van de kinderpagina van het personeelsblad en dat werd een groot succes. Ze volgde een cursus kinder- en jeugdliteratuur en als eindopdracht moest ze een scriptie schrijven. Dat werd haar debuutroman.
Ze kwam regelmatig in contact met daders en slachtoffers van gedwongen prostitutie. Haar ervaringen bij de recherche heeft ze verwerkt in haar boeken, waarin misdaad tegen en door jonge volwassenen een grote rol speelt. Haar werk blijft de grootste inspiratiebron voor haar boeken.
Ze begon met schrijven als uitlaatklep. Door haar werk bij de politie maakt ze ook vervelende dingen mee en dan is een hobby erg belangrijk.
Helen Vreeswijk woont nu in een klein dorpje in Gelderland. Ze is getrouwd en heeft twee dochters.
Helen Vreeswijk schrijft misdaadverhalen voor jongeren. Deze misdaadverhalen zijn vaak gebaseerd op waar gebeurde verhalen over ontvoeringen, jeugdbendes, sektes, loverboys, stalkers en drugs. Natuurlijk zit er ook steeds een groot deel fictie in de verhalen om ze spannend en begrijpelijk te houden. En soms combineert Helen Vreeswijk meerdere zaken in een boek zodat ze het thema van verschillende kanten kan belichten.
Helen Vreeswijk wil met haar misdaadverhalen jongeren bewust maken en hen waarschuwen voor de gevaren van de hedendaagse maatschappij.
