Het probleem was, we werden het nooit eens over het precieze begin. Was het toen we voor het eerst de krijtmannetjes tekenden, of toen ze opeens uit zichzelf verschenen? Was het dat afschuwelijke ongeluk? Of toen ze het eerste lichaam vonden?

Als je in 2018 maar één boek leest, dan moet het De Krijtman zijn: het thrillerdebuut van C.J. Tudor is een ongelofelijk indrukwekkende pageturner. Dat de vertaalrechten tijdens de Frankfurter Buchmesse aan maar liefst 39 landen verkocht werden, spreekt boekdelen, maar om echt te snappen waarom dat meer dan terecht is, zit er niets anders op dan nu meteen naar de boekhandel te spurten.

Toen C.J. Tudor op een avond thuiskwam, werd ze begroet door een reeks krijtmannetjes die haar dochter op de oprit van hun huis had getekend. De stokmannetjes die overdag nog zo onschuldig leken, joegen haar in het schijnsel van de straatlantaarns de stuipen op het lijf.  Het inspireerde haar tot het schrijven van De Krijtman, dat reeds voor de verschijning werd uitgeroepen tot de internationale thrillersensatie van 2018. De eerste reacties zijn dan ook unaniem lovend:

Tudor never misses a beat in showing each character as both a child and an adult while also exploring the foreboding environs of a small town. As children, this band of friends thinks they are all knowing. That Eddie never mentions Gavin’s last name adds to how children think. As adults, they realize just how little they knew about what really went on in their own homes as well as the often murky motives of grown-ups.” (The Washington Post)

“Een veelbelovend debuut…. met de nachtmerrieachtige onvermijdelijkheid van de duisterste verhalen. Het valt niet te ontkennen dat Tudor een meesterlijk verhalenverteller is.” (Publishers Weekly)

“Fantastisch boek. Een listige plot met een heel creepy ontknoping. Vijf sterren.” (Sarah Pinborough, auteur van Wat jij niet ziet)

“Wat een ongelooflijk debuut! Het ingenieuze en originele plot hield me vanaf de eerste pagina in zijn greep. Onweerstaanbaar en erg beangstigend. Dit boek laat je niet meer los.” (Claire Douglas, auteur van De Pier)

“Een intens en vernuftig verhaal.” (Ali Land, auteur van Goed of slecht)

Achteraf begon het allemaal op de dag dat op de kermis het verschrikkelijke ongeluk plaatsvond. Toen de twaalfjarige Eddie de Krijtman voor het eerst ontmoette. Het was de Krijtman die Eddie op het idee bracht van de tekeningen: een manier voor zijn vriendengroep om in krijt geheime boodschappen voor elkaar achter te laten. En het was leuk, in het begin, totdat de tekeningen hen leidden naar het lichaam van een meisje. Het grootste deel ervan, althans.

Dat was dertig jaar geleden en Eddie dacht dat het verleden achter hem lag. Dan ontvangt hij post. In de envelop bevinden zich twee dingen: een krijtje en een tekening van een stokmannetje. De geschiedenis herhaalt zich, en Eddie realiseert zich dat het spel nooit echt voorbij is geweest…

Lees méér van Standaard Uitgeverij