Hans Bourlon geeft met De blik van Bourlon een inkijk in het leven van de mens en CEO Hans Bourlon. Het boek verzamelt inzichtelijke ‘tranches de vie’ over zijn successen, tegenslagen en menselijke drama’s als ondernemer. Het boek ligt nu in de boekhandel.

In De blik van Bourlon gunt de gedreven ondernemer ons met veel gevoel voor humor en zelfrelativering een inkijk in zijn leven als CEO. Tegelijk legt hij raak en precies de Vlaamse ziel van vandaag bloot. Bourlon zoekt al schrijvend waar het echt om draait in het leven en hij schetst hoe hij menselijkheid, zingeving en stilte vindt. Je ontdekt hoe het er achter de schermen van Studio 100 aan toegaat. Je leest over het succes, de tegenslagen en ook de menselijke drama’s die ondernemen soms met zich meebrengt. Van het effect van zijn passage in De Slimste Mens ter Wereld, tot overstekende herten en een brief aan het adres van Pieter Bruegel. Dit boek brengt je aan het lachen, bezorgt je een krop in de keel en stemt je tot nadenken.

Het boek werd door de media alvast enthousiast ontvangen en Hans Bourlon gaf in verschillende kranten en magazines tekst en uitleg.

In De Morgen, over ondernemerschap:

Ik heb een heilig geloof in ondernemerschap en in mensen die hun lot in eigen handen nemen, zodat ze maximaal gelukkig kunnen worden. Daarnaast moet je ook een overheid hebben die maximaal voor je kan zorgen, want niet iedereen is in staat om voor zichzelf te zorgen. Maar je moet mensen wel uitdagen en prikkelen om het te proberen. Die kans moet een maatschappij geven.

Over ethisch ondernemen:

Het is heel belangrijk dat je nadenkt over ethisch ondernemen, maar uiteindelijk moet je als ondernemer je plan trekken. Je zit in een jungle: voor je het weet, kun je een slag in je nek krijgen, en dan is er niemand die voor je zorgt. Tien jaar geleden wilden we tekenfilms gaan maken, van Maya de Bij, bijvoorbeeld. In België is dat ongelooflijk duur, en zijn er ook maar weinig mensen die het technisch kunnen. In Frankrijk zouden we er subsidies voor krijgen. Eigenlijk moet je zoiets in Vlaanderen kunnen maken, ja, maar met de calimero uithangen schiet je niks op. Je moet het oplossen. En dus maken we nu tekenfilms in Frankrijk en in Australië.

Over bekend zijn:

Mensen vormen zich heel snel een idee over iemand. Zeker als je bekend bent. Daar gaat een van mijn stukjes ook over. Een man vertelt dat hij me in een restaurant gezien had, en dat hij me hautain vond omdat ik de hele avond het hoge woord gevoerd had. Of ik ook zo ben? (glimlacht) Opnieuw: dat is een vraag die ik mezelf stel.

In De Standaard, over geluk hebben:

Te veel succesverhalen worden voorgesteld als from zero to hero-sprookjes. Dat zijn bespiegelingen achteraf. Alles is trial-and-error, je probeert iets, en alleen als het meezit, wordt het wat. Je moet wel proberen, natuurlijk. Dat is waar ondernemen om draait. Maar er komt een flinke dosis geluk bij kijken, dat mag je niet vergeten als je eenmaal succes hebt.

Over rijkdom en eenzaamheid:

Ik laat iemand in een van de stukjes zeggen: “Je bescheidenheid doet je ego glanzen, het is jouw manier om een podium op te eisen.” Het is een typisch Vlaamse houding, denk ik. Ik kom al eens in kringen waar veel geld omgaat, en dan zie je vooral eenzaamheid. Mensen die door hun rijkdom paranoïde worden. Mensen met dure kunst, met voetbalploegen, die zich ongelooflijk gaan focussen op materieel bezit. Ik ben ook weleens in die val getrapt. Maar niet altijd.

In Humo, in een dubbelinterview met Gert Verhulst, over slagen:

HUMO Als dat de magische formule is, zouden er toch meer geslaagde mensen rondlopen? Jullie hebben ongetwijfeld talent en jullie hebben keihard gewerkt. Waarom is het dan zo moeilijk toe te geven dat er ook toeval en geluk bij te pas kwamen?
Bourlon «Het klopt dat de juiste kans zich op het juiste moment moet aandienen, en dat het eerste succes het moeilijkste is. Vandaag zou je niet ver lopen met het idee om iets met een pluchen hond te doen. Ondernemen is vaak van alles uitproberen, waarover achteraf dure boeken worden geschreven.»
Verhulst «Maar je moet ook kansen zien. ‘Merlina’ was indertijd een razend populaire jeugdreeks, maar daar is het bij gebleven. Nonkel Bob was razend populair, maar hij heeft nooit méér gedaan dan met een poppenkast langs de jeugdverenigingen rondtrekken.»

Over zijn peterschap van Abdulfatah, een Somalische vluchteling:

HUMO Waarom dat peterschap?
Bourlon «Het vluchtelingencentrum in Kapellen heeft het aangeboden, en ik kan het iedereen aanbevelen. Je leert er zelf veel van bij, je gaat onze samenleving door hun ogen bekijken.
»Somaliërs zijn heel ondernemend: ze willen Nederlands leren en een stiel onder de knie krijgen, ze willen het maken in het leven. Dat proces is niet evident voor een 15-jarige vluchteling, en als je daar je steentje toe kunt bijdragen, waarom niet? Ik heb geen grote theorieën over de multiculturele samenleving, maar wat is het alternatief? Die jongens aan hun lot overlaten, zonder steun of omkadering? Dan weet je ook wat er kan gebeuren: hij zal zonder papieren tien jaar lang ergens de afwas doen voor een aalmoes, als hij al niet in de prostitutie belandt.
»Die niet-begeleide minderjarigen zijn erg kwetsbaar en tegelijk erg sterk: als je ziet welke levensgevaarlijke tocht ze hebben durven afleggen, dan weet je dat het overlevers en ondernemers zijn. Kun je het iemand kwalijk nemen dat hij probeert een beter leven op te bouwen?»

Over Gert Verhulst:

Bourlon «Het is al een tijdje geleden dat we met ons tweeën nog iets in elkaar gestoken hebben. Hoe gaat dat? Het bedrijf is zo groot geworden en omspant zoveel domeinen dat je de taken probeert te verdelen. Je houdt je bezig met de dingen die je het meest boeien. Ik zit nu veel in het buitenland. De tijd dat we iedere dag samen een paar Kabouter Plop-verhalen bedachten, is voorbij. Dat is niet erg, je moet evolueren. En wij hebben nog altijd bijzonder weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen. Wij zorgen ook voor continuïteit voor onze mensen. Bij nogal wat mediabedrijven komt de tiende CEO vaak opnieuw het warm water uitvinden, tot wanhoop van de werknemers.»

Op MT.be geeft hij vijf levenslessen mee.

#1 Probeer je mensen te herinneren
#2 Maak tijd voor je familie
#3 Wees niet te hard
#4 Praat met je medewerkers
#5 Denk aan Napoleon

Lees de volledige interviews in De Morgen, De Standaard, Humo en MT.

En tot slot, een bijzondere bekentenis van Hans Bourlon. Wat er exact aan de hand is, lees je in De blik van Bourlon!

Lees méér van Standaard Uitgeverij