Vandaag verschijnt de tweede roman van Edouard Louis, Geschiedenis van geweld. Een nietsontziende roman over de nacht waarin hij op gruwelijke wijze werd aangevallen en verkracht.

‘Ik ontmoette Reda tijdens kerstavond 2012, en ik nam hem mee naar huis, rond vier uur in de ochtend. Hij vertelde mij over zijn jeugd en over de reis van zijn vader van Algerije naar Frankrijk. Hij vertelde over het geweld dat een immigrant meemaakt, over ontheemd zijn, over racisme, en over wanhoop. Ik bracht de nacht door met Reda, en hij vertelde over zichzelf terwijl hij naast mij lag in mijn bed in mijn kleine appartement. Rond zes uur ’s ochtends pakte hij een pistool en zei dat hij mij ging vermoorden. De volgende dag belandde ik in een wereld van juridische en medische procedures.’ (Fragment achterflap)

In Geschiedenis van geweld vertelt Edouard Louis het verhaal van die nacht, terwijl hij probeert de oorzaken en de consequenties van het fenomeen geweld te doorgronden.

In een interview met De Morgen vertelde Louis onder andere over het maatschappelijk belang van de roman, de status die fictie vandaag de dag heeft en over de invloed die de gebeurtenis op zijn leven heeft. Hij benadrukt hierbij dat alles echt gebeurd is:

‘In De geschiedenis van geweld is er geen woord verzonnen. Ik schrijf geen fictie, ik ben steeds op zoek naar de waarheid. Een belangrijke nuance.’

Deze eerlijkheid hanteert Louis niet alleen bij het beschrijven van die specifieke nacht, maar ook bij de nasleep ervan. Nadat zijn vrienden hem hadden overtuigd aangifte te doen, belandde hij naar eigen zeggen in een tweede hel. De aangifte maakte hem daarnaast nogmaals bewust van het alledaags racisme dat op veel plekken in Frankrijk nog de kop opsteekt:

‘[Ik ontdekte al snel] dat je door het indienen van een klacht op alledaags racisme bij politie en overheden stuit. De uitsluiting van Arabieren en zwarten is een ongemakkelijke waarheid in Frankrijk. Dat de arbeidersklasse wordt uitgesloten eveneens.’

Mede daarom vindt hij het ook zo belangrijk om zijn getuigenis op te schrijven, ook al is het nog zo complex:

‘Door te getuigen kan ik misschien bewustzijn creëren op langere termijn. Zoals het feminisme, het marxisme en de strijd tegen racisme ook resultaten boekten. Al besef ik wel dat ideologieën hun gevaarlijke kanten hebben.’

Geschiedenis van geweld is overigens niet het eerste boek waarin Louis belangrijke maatschappelijke thema’s aanhaalt. Weg met Eddy Bellegueule zorgde ook al voor de nodige commotie in Frankrijk.

Het volledige interview met Louis lees je in De Morgen.

Lees méér van Standaard Uitgeverij