nieuws

‘Als ik de romans van Marnix (Peeters) had gelezen zonder dat ik hem kende, was ik ook bang voor hem geweest’. Zei zijn vrouw.

Achter elke sterke man staat een sterke vrouw. In het geval van Marnix Peeters heet zij Jana. Zij blijkt niet alleen een beeldige muze te zijn, maar ook een lucide denker. De zaken die Marnix als schrijver opmerkt, houdt zij tegen het licht. Marnix komt met een idee, zij tot conclusies. Hij schreeft er een boek met columns over, Zei mijn vrouw. Vandaag trekt ze die conclusies in een interview in De Morgen. Wij bundelden voor jou een paar inzichten.

Over de mentale afstand tussen het vroegere leven in de stad en het huidige leven in de Oostkantons:

“Een goeie vriend vertelde me onlangs over zijn nieuwe bedrijfswagen, maar ik volgde blijkbaar niet genoeg. Plots zei hij: ‘Natuurlijk, jij bent niet meer aan het meten.’ Hij zag het in mijn blik. Al was ik heel blij voor hem en herkende ik dat gevoel. Vroeger was die wagen ook voor mij heel belangrijk. Het voelde aan als een erkenning voor mijn werk. Terwijl me dat nu gestolen kan worden.”

Over Zei mijn vrouw:

(met de grootste glimlach) “Het is het schoonste cadeau dat Marnix me kon geven. Hij heeft me een prachtige rol gegeven in zijn columns en ik ben er super­trots op. Ik mocht zijn columns altijd pas op zaterdagochtend in de krant lezen, maar mijn vertrouwen was groot. Ik vond ze telkens prachtig en ze overtroffen mijn verwachtingen.”

Over de echte Marnix Peeters:

“Toch is dit de echte Marnix, de allerliefste man met het grootste hart die ik ken. Maar als ik zijn romans had gelezen zonder dat ik hem kende, was ik ook bang voor hem geweest. (lacht) Wellicht zou ik het dan niet gedurfd hebben om in de nacht naar die man in de donkere Oostkantons te rijden.

Over hoe het is om het onderwerp van een boek te zijn:

“Je staat er niet altijd bij stil dat iets wat je aan tafel zegt, plots in de krant kan staan. Maar het is wel goed en ik kan er alleen maar kei-blij mee zijn. Het is beter dan eender welk dagboek dat ik zelf zou schrijven. Het is een prachtig eerbetoon. Ik heb Marnix op de eerste plaats gezet door anders te gaan leven. Hij heeft het nu op die manier met mij gedaan. Ik wil nog wel eens zien hoeveel partners dat van elkaar kunnen zeggen.”

Over relaties:

“Een van de eerste dingen die ik Marnix ooit vroeg, was of hij een gelukkige man was. Dat vond ik belangrijk om te weten. Als je zelf iemand nodig hebt als boksbal of iemand die voor jouw geluk moet zorgen, dan pas ik. Ik heb geen zin om me te laten reduceren tot iemand die altijd zeurt. Hij kon al heel goed voor zichzelf zorgen, veel beter dan ik. Hij gaf me ruimte.

Het volledige interview met Jana Wuyts lees je hier.

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief