nieuws

Jef Geeraerts. Een leven in brieven

Op 23 februari zou Jef Geeraerts 87 jaar zijn geworden. Om een leven vol literatuur te eren, werden twee pareltjes van boeken uitgegeven. Elf brieven over liefde en dood bundelt de beroemde brieven die Jef Geeraerts schreef en in Omtrent liefde en dood volgt Erwin Mortier al schrijvend twee dierbare vrienden naar de uiterste randen waar de dood zich bevindt.

Jef Geeraerts schreef tussen 1968 en 1971 brieven aan vrienden en collega-schrijvers die in 1972 bij Manteau verschenen als Tien brieven rondom liefde en dood. Hij richtte zijn woorden onder anderen aan Hugo Raes, Marnix Gijsen, Arthur Massart, Paul Snoeck of Anatole Deibler. Geeraerts was toen veertig en gaat in de brieven dieper in op de begrippen liefde en dood, eros en thanatos, die in zijn poëtica onvermijdelijk dicht bij elkaar liggen. Ze vormen vitale zetten in het schaakspel van zijn oeuvre, waarin de tijdsklok het schrijven zelf is. In deze brieven laat de grootmeester echo’s horen van de Gangreen-cyclus die toen in volle opbouw was. Precies vijfenveertig jaar later verschijnt Elf brieven rondom liefde en dood, de oorspronkelijke tien aangevuld met een brief die hij in 1979 schreef aan zijn grote liefde Eleonore ‘Nora’ Vigenon.

Die brief kon je hier al lezen.

Margot Vanderstraeten schreef een voorwoord, een brief waarin ze de elf brieven verbindt met Antwerpse plaatsen die een rol speelden in het leven en werk van Jef Geeraerts. Ze besluit als volgt:

“Weet je dat de zijingang van Sint-Jacobs grenst aan een tuin waarin de bamboe welig tiert? Echt waar. Ik daag je uit om eens na te gaan hoeveel kerken in dit land door dezelfde dansende bamboestengels worden opgevrolijkt als jullie tuin in Baarle. Ik hoor het je nog zeggen: ‘Wij, Eleonore en ik, hebben deze tuin zelf ingericht. Hij is naar onze behoeften geschapen. En organisch gegroeid. Net als dit huis. Net als mijn boeken. Niet alleen boeken vertellen over hun maker. Ook uit de wijze waarop iemand woont, kun je persoonlijkheidskenmerken afleiden. Schoonheid is een noodzaak om me goed te voelen. Schoonheid is evenwicht, en evenwicht brengt rust. Daarom woon ik mooi, in die zin dat dit relatief kleine huis vol mooie, door ons geselecteerde voorwerpen staat. Daarom heb ik een mooie tuin. Daarom luister ik naar mooie, klassieke muziek. En daarom heb ik een mooie vrouw. Alles hangt samen.’
Zo is dat, Jef. Alles hangt samen.
Je toegenegen,
Margot”

In Omtrent liefde en dood verwerkt Erwin Mortier het afscheid van Jef Geeraerts en zijn vrouw Eleonore Vigenon. Een fragment uit dit eerbetoon lees je hier.

In Pompidou, op Klara spreken Christophe Vekeman en Erwin Mortier over beide boeken. Je kan de aflevering hier beluisteren.

Met dit boek wou ik droefenis omzetten in verdriet. Want schoonheid is verdriet, getroost door de vorm. – Erwin Mortier, in Pompidou.

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief