nieuws

[LEESFRAGMENT] ‘Met slaande deuren: de kunst van goed ruziemaken’

Serge Ornelis biedt met zijn nieuwe boek Met slaande deuren: de kunst van goed ruziemaken een antwoord op vragen als:  Waarom ontsporen ruzies? Waarom blijven mensen als ze ruziën niet bij de kwestie? Wat maakt stoppen zo moeilijk? Laat je alvast inspireren door volgend fragment.

[…]

De grootste kans op miskenning en ruzie is er als de ander mijn relatieverwachting negeert. Het is woensdag. Sam komt thuis na een moeilijke werkdag. Zijn vrouw Ingrid heeft ook gewerkt, van thuis uit. ‘Pff, het was een verschrikkelijke dag vandaag’, zegt Sam. ‘Ja, het was hier anders ook geen pretje. Emma is vanmiddag ziek van school thuisgekomen’, antwoordt Ingrid. Waarop Sam: ‘Die klant van ons wilde het hele project omgooien. Het heeft uren gekost om hem ervan te overtuigen dat dat geen goed idee was.’ ‘Ze had 38 graden koorts en ik ben dus met haar nog naar de dokter gegaan. Keelontsteking.’ ‘En mijn baas werd dan nog kwaad op mij omdat hij vond dat ik onvriendelijk was tegen die klant. Ongelofelijk toch? Van je baas verwacht je toch steun in zo’n situatie?’ ‘Zeg, luister jij wel? Ik zeg net dat Emma een keelontsteking heeft.’ ‘Ja, ik luister, maar vind jij ook niet dat je baas je in zo’n situatie moet steunen?’ ‘Jij dikke egoïst! Je bent niet de enige die vandaag gewerkt heeft. Door die situatie met Emma heb ik me de rest van de middag moeten afjakkeren om mijn werk op tijd af te krijgen!’ ‘Hé, en ik dan! Ik heb de hele dag ruzie gehad op het werk en dan begin jij ook nog te zeuren als ik thuiskom.
Wat een fijn onthaal!’

Sam en Ingrid verwachten hetzelfde van elkaar: ‘Ik heb een moeilijke dag gehad, toon wat begrip, luister naar mij.’ En beiden negeren ze elkaars verwachting, waardoor ze zich allebei miskend voelen, boos worden en elkaar verwijten beginnen te maken. Een klassieke ruzie. De kunst van ruziemaken houdt in dat je oog hebt voor de relatieverwachtingen en ze bespreekbaar maakt als de ruzie daarover gaat. Zowel Sam als Ingrid had bijvoorbeeld kunnen zeggen: ‘Oké, ik merk dat je een zware dag hebt gehad. Ik ook. Ik denk dat we er allebei over willen praten terwijl de ander luistert. Wie van ons begint?’ […]

Overzicht

Ilse Ceulemans / Serge Ornelis

Het Ministerie van Werkplezier

'Sommige managers lijken uit een bouwpakket van Ikea te komen. Je hebt dit type vast al een keer op de werkvloer ontmoet: hij heeft zo veel managementcursussen gevolgd, van leiderschap over conflicthantering tot timemanagement, dat hij een kant-en-klaar product is geworden. Je vindt hem bij Ikea terug in de afdeling kantoormateriaal, naast de lectuurbakken, onder de merknaam KNUDDE.' Heeft u weleens buikkrampen als u de uitnodiging krijgt voor het jaarlijkse evaluatiegesprek? Gaan uw oren ook tuiten bij rare managerstermen als 'task force', 'big rocks' of 'core competence'? Vindt u stiekem dat het begrip 'teamplayer' overroepen is? Dan is dit boek beslist iets voor u. Tien jaar geleden besloot journaliste Ilse Ceulemans om minder te gaan werken. Ze wilde meer bij haar kinderen zijn, maar vooral had ze het gevoel dat de managementcultuur haar werkplezier deed verdampen. In 'Het Ministerie van Werkplezier' toont ze waar ze zitten, de energiezuigers en de stoorzenders van de werkvloer. Met de frisse blik van de buitenstaander en de nodige humor fileert Ilse Ceulemans de vreemde gewoontes op en rond het kantooreiland. Haar man Serge Ornelis vult aan vanuit zijn expertise als coach voor managers en beantwoordt Ilses lastige vragen als: Waarom willen we alles in regeltjes gieten? Is de flexibele werknemer een mythe? Hoe ver mag macht gaan? Dankzij dit boek gaat u weer rustiger ademen als u aan uw werk denkt.

Lees méér.

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief