interview

Lucky Luke-scenarist: ‘Ik wil een zo hilarisch mogelijk verhaal schrijven’

Stripliefhebbers worden dit najaar extra verwend, want van de Franse auteur Jul, een van de meest inventieve stripscenaristen, verschijnen er in november twee albums: Robbedoes en de krankzinnigen en De ark van Rataplan.

Dierenrechten

Dat het duo Achdé en Jul verrassend uit de hoek kan komen met hun verhaalkeuze voor de nieuwe avonturen van dé westernheld Lucky Luke verwondert niemand meer. In Een cowboy tussen het katoen werd nog het beladen thema slavernij als uitgangspunt gekozen, maar in Een cowboy in Parijs, waarin Lucky Luke zijn vertrouwde Wilde Westen inruilde voor de frivole lichtstad, ging het er luchtiger maar niet minder origineel aan toe. Hun nieuwe album De ark van Rataplan draait rond dierenrechten. Dierenrechten in een tijd waarin bizons met duizenden werden geslacht, vee onder beestachtige omstandigheden werd vervoerd en rodeo’s werden gehouden waarin paarden werden uitgeput? Daarover moesten we meer uitleg vragen aan scenarist Jul. De vragen brandden op onze lippen.

Dierenrechten en het Wilde Westen, op het eerste zicht is er geen match. Toch zag je er terecht een boeiend verhaal in?

Jul: Als je de Lucky Lukereeks overneemt, moet je als auteur voortdurend nieuwe thema’s bedenken, zodat de lezer geen gevoel van herhaling krijgt na 75 jaar humor en avontuur. Ik ben altijd op zoek naar elementen en personages uit het Wilde Westen die een goed verhaal zouden kunnen vormen. Toen ik ontdekte dat Henry Bergh, de oprichter van de SPCA (Society for the Prevention of Cruelty to Animals), door het Wilde Westen was gereisd om over dierenwelzijn te praten, voelde ik onmiddellijk de hilarische potentie van zo’n cultuurschok!

Die Henry Bergh, de pionier op het vlak van dierenbescherming in Amerika, is voor ons een nobele onbekende. Hoe kwam je hem op het spoor?

Bergh is een ster in de VS. Je vindt zijn standbeeld in vele steden. Hij staat echt aan de wieg van het besef dat dieren aandacht verdienen van de mens. Hij is een beetje, met als extra een grote snor, het equivalent van onze ‘Brigitte Bardot’ (van wie een voorouder trouwens te bewonderen is in dit album!) In Berghs tijd, maar ook nu nog, was de maatschappij al verdeeld in twee antagonistische visies op onze relatie tot dieren.

Zowel in de media als rond de keukentafel worden rond dat thema soms heftige discussies gevoerd. Het is zeer interessant om te zien dat dit onderwerp, dat vandaag de dag zo actueel is, juist in de tijd van Lucky Luke is ontstaan!

Fanatisme

Je vertelt in dit album tot wat fanatisme kan leiden. Wou je ook dat aspect laten zien?

Lucky Luke heeft de gave om de meest tegengestelde mensen met elkaar te verzoenen, zoals bijvoorbeeld in het beroemde album Naijver in Painful Gulch! Op dezelfde manier slaagt hij er in De ark van Rataplan in om een evenwicht te vinden tussen een revolutionaire visie op de relatie met dieren en de eerder brutale houding van de mensen uit het Westen. Onze cowboy is van nature een dierenvriend, zijn relatie met zijn paard Jolly Jumper is een voorbeeld van samenhorigheid en ongelooflijk respect … Maar tegelijkertijd is hij verre van vegetariër: zijn hoofdtaak is het drijven van kuddes koeien naar de slachthuizen!

Aanvankelijk zien we het personage Byrde als een idealist die we willen bewonderen, en de andere personages, pelsjagers, jagers, cowboys of indianen als onbewuste barbaren … Maar als Byrde zich op zijn beurt tot bruutheid wendt om zijn overtuigingen op te leggen, zien we de limieten van het systeem! De noodzaak om in dialoog te gaan en naar anderen te luisteren om zo de mentaliteit te veranderen wordt in dit album echt benadrukt. Ik vond het belangrijk om over thema’s als respect voor dieren, vegetarisme enzovoort te praten, zonder een oordeel te vellen. Met een populaire serie als Lucky Luke bereik je vele generaties met diverse achtergronden, die je over deze thema’s kan laten dialogeren, met humor en subtiliteit.

Rataplan speelt een cruciale rol in het verhaal. Heeft hij ook jouw hart gestolen?

Rataplan is het dierlijke equivalent van Averell, de domste van de vier Daltons … Hun domheid, die soms grenst aan genialiteit, is een van de meest hilarische komische troeven van de serie! Rataplan heeft altijd een eigenzinnige kijk op de dingen en zijn blunders stuwen het verhaal altijd op een verrassende manier vooruit. We kennen allemaal dieren die zich op een schijnbaar absurde manier gedragen, en vaak vinden we juist die dieren het meest vertederend. Tenslotte, als ik een Lucky Lukealbum bedenk, probeer ik altijd mijn eigen Rataplankantje te vinden!

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief