nieuws

‘Niet elke moeder voelt zich meteen mama’. Marijke Libert doorbreekt taboes

“Er is geen enkele moeder die ik ken die zich nooit de vraag gesteld heeft of ze een goede moeder is of geweest is. Ben ik goed of slecht bezig? Het valt op hoe zeer mama’s binnen die uitersten over zichzelf beginnen te denken. Hoe doe ik het, hoe ben ik naar mijn kinderen? Een pertinente vraag”, zegt Marijke Libert in Bonus op Radio 1. Deredactie.be vatte het gesprek samen.

Marijke Libert interviewde honderd moeders in Vlaanderen van alle leeftijden, uit alle sociale en culturele werelden en bundelde de getuigenissen in een aangrijpend boek, Ben ik een goede moeder? De honderd ontmoetingen leverden één voor één pareltjes op over leven tussen onmacht en stelligheid. Het moederschap zoals het is: rauw, warm, vertederend, confronterend. Elk verhaal zal herkenning oproepen bij andere moeders.

Ze stelde vragen, moeilijke vragen, rotvragen:

Iedereen kreeg dezelfde openingsvraag: ‘Wanneer is jouw moedergevoel ontstaan?’ Daarna mochten ze vrij vertellen. Ik gaf alleen opstapjes als het gesprek vastliep, stelde een paar tussenvragen, maar liet voor de rest alles los. Vooral niet oordelen, dacht ik vaak, want uiteraard hoorde ik soms visies op het moederschap die afweken van hoe ik erover dacht. Tegen het einde van elke ontmoeting kwam ik wel tussenbeide. De moeders kregen twee slotvragen. Rotvragen. Triviale en vooral tegendraadse vragen, omdat ik die uiterste termen hanteerde: ‘Ben je een goede of slechte moeder?’ En: ‘Welk cijfer tussen één en tien geef je jezelf op de moederschaal?’ Ik hoorde kreunen en zuchten, er waren vaak lange stiltes, maar iedereen beantwoordde de vraag.

In een interview in Bonus op Radio 1 is ze openhartig over het schrijfproces:

“Als je in het hart en de ziel van moeders kijkt, raak je meteen gevoel. Soms kleine dingen, soms ook grote. Kinderen die hun moeder verstoten bijvoorbeeld. Of een intens schuldgevoel omdat ze er een bepaalde periode in haar leven niet voor haar kind is kunnen zijn. Ik heb zelden zoveel gesprekken gehad waar zoveel gehuild is.” – Marijke Libert

Er was heel duidelijk een rode draad in álle gesprekken:

De moeders komen uit alle mogelijke klassen en standen, leeftijden en geaardheden. In hun verhalen is er één rode draad. “Echt elke moeder zei hetzelfde zinnetje: ‘ik heb mijn best gedaan’. Ook al plaatsen ze zelf kanttekeningen en zijn er opmerkingen, altijd komen ze op het einde op dat zinnetje uit.” – Marijke Libert

Over de mama van Jordy:

Een van de geïnterviewde vrouwen is de moeder van Jordy, de jongen die vorige zomer gestorven is, alleen in zijn tentje, nadat hij uit de jeugdhulpverlening ontslagen was. “Ik heb gewoon geluisterd. Ik heb haar verhaal opgetekend zoals het is, zonder een oordeel te vellen. Ze zei me dat het de eerste keer was dat zij gehoord werd, dat zij haar verhaal kon doen. Over de omstandigheden waarin alles gebeurd is, is zij nooit bevraagd. Dat vond ik heel frappant.” – Marijke Libert

Het hele gesprek met Marijke Libert kan je hier nalezen.

(Foto: Jurgen Rogiers)

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief