nieuws

Peter Vermeersch over de gevoeligheden rond volksjury’s

In de zaak rond Tine Nys staan de volksjuryleden voor een moeilijk dilemma. Dat is bij de meeste assisenprocessen niet anders. Ook Peter Vermeersch maakte een moeilijk assisenproces mee, waar hij in Aantekeningen bij een moord over getuigt. Welke vragen riep zijn ervaring bij hem op?

Hoe voelt het om slachtoffer te zijn, of nabestaande? Wat doe je iemand aan als je hem straft? Helpt het? In Aantekeningen bij een moord geeft Peter Vermeersch aan de hand van een concrete moord en een rechtszaak een indringende blik op geweld en rechtspraak. Afgelopen week gaf Vermeersch in verschillende media duiding over zijn ervaring. In zijn column in De Standaard (16/1) lezen we bijvoorbeeld dat we te weinig stil staan bij de vraag hoe beschuldigen en nabestaanden hun leven weer moeten oppikken na een assisenproces:

‘Een assisenproces is iets anders dan een misdaadverhaal. Wat ook de uiteindelijke uitspraak is, het stopt niet met het vonnis. We staan er te weinig bij stil in tijden van snel verdwijnende berichtgeving, hapklare opinies, en gelikte true crime op Netflix, maar beschuldigden en nabestaanden zijn nooit eendimensionale personages in een makkelijk moraliserend toneelstukje.’ – Standaard.be 

Hetzelfde geluid is te horen in Knack en op Radio 1. Ook daar getuigen voormalig juryleden vaak achter te blijven met vragen, onder wie Erwin Verhoeven (gerechtsjournalist). Hij vertelt in Knack:

‘We werden [na afloop] op straat gezet en bedankt. Dat voelde niet goed.’ – Erwin Verhoeven in Knack

Op Radio 1 vertelt ook Liesbeth Indeherberghe, samen in een gesprek met Peter, over haar ervaring, en de emotionele ontlading nadien. Het interview luister je hier terug.

Wil je meer lezen over Vermeersch’ ervaring in een volksjury? Aantekeningen bij een moord is via deze link verkrijgbaar.

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief