nieuws

Pieter Boussemaere over de mars voor het klimaat

Vorige week donderdag vond de eerste mars voor het klimaat plaats, georganiseerd door de zeventienjarige Anuna De Wever. Ze riep haar leeftijdsgenoten op tot spijbelen om het punt van deze klimaatactie des te duidelijker te maken aan de politici van ons land. Pieter Boussemaere, auteur van Tien klimaatacties die werken, is blij met deze actie. Minder blij is hij met de kanttekeningen die Rik Torfs maakte in De Afspraak.

Alles wat klimaat aangaat, gaat Pieter Boussemaere aan. Nauwgezet volgt hij de actualiteit, vaak laat hij ook zijn stem horen via opiniestukken. Dat deed hij ook deze keer. Met bewondering en verwondering keek hij naar de gebeurtenissen op donderdag 10 januari.

Afgelopen donderdag spijbelden duizenden jongeren voor het klimaat. Diezelfde avond nog mocht Anuna De Wever, één van de organisatoren, het komen uitleggen op televisie (De Afspraak – 10 jan.). Ze deed dat rustig en verstandig. Mijn bewondering was groot. Zeker toen ik merkte dat ze daar als jong meisje (17 jaar) moederziel alleen de ernst en de hoogdringendheid van de klimaatproblematiek moest gaan uitleggen. Een klimaatexpert om alles wat te duiden, was blijkbaar niet nodig.

Wel uitgenodigd was Rik Torfs, kerkjurist en gewezen rector van de Leuvense universiteit. En hij mengde zich geregeld in Anuna’s betoog. Op een bepaald ogenblik zei hij het volgende: “De studie van de klimaatverandering, die ik overigens op geen enkele manier probeer te ontkennen […], we weten er veel van, maar niet alles. We weten bijvoorbeeld niet wat een 100 % natuurlijk proces is, en wat menselijk is. En ook daar zijn nog nuances in mogelijk […] dus we mogen niet doen alsof wetenschappelijk alles al volkomen helder is en dat we nu enkel nog actie moeten vragen. Dit gezegd zijnde, elke vorm van engagement vind ik fantastisch.”

Pieter Boussemaere begrijpt niet waarom Rik Torfs per se de onzekerheden binnen de klimaatwetenschap wilde benadrukken. Hij vreest dat zulke uitspraken de foute indruk wekken dat de klimaatwetenschap nog zou struikelen over fundamentele vraagstukken. “En dat is pertinent onwaar.“, zegt Boussemaere. Ook het tweede deel van Torfs’ uitspraak vindt hij problematisch.

‘We mogen niet doen alsof we nu enkel nog actie moeten vragen.’ Waarom niet? Moeten ze misschien wachten tot er absolute zekerheid is? Tot alles en iedereen overtuigd is? Dan zouden we wel eens bedrogen kunnen uitkomen. Dan zouden we moeten wachten tot grote delen van Vlaanderen onder water staan. En zelfs dan zal het onmogelijk zijn om alle details van de klimaatkwestie met 100 procent zekerheid te kennen. En mag je dat risico nemen, als dat voor hen, jouw en mijn (klein)kinderen ook zeer waarschijnlijk ernstige gevolgen zal hebben?

Boussemaere vindt het dus meer dan prima dat er door jongeren betoogd wordt voor het klimaat. “Want burgerlijke ongehoorzaamheid is blijkbaar de enige manier om politici uit hun klimaatslaap te halen.”

 

Het volledige opiniestuk vind je hier.

 

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief