nieuws

Stadsgedicht ‘Honger’ van Maarten Inghels is een feit

Afgelopen zaterdag was het zover: het Stadsgedicht ‘Honger’ werd vereeuwigd op elf verschillende lichamen in de vorm van een tatoeage. Uit de 600 aanmeldingen koos Maarten Inghels tien  gelukkigen die een dichtregel lieten tatoeëren. Zelf liet hij de titel op zijn schrijfarm zetten.

Dat het een bijzonder project is, bewijst de hoeveelheid persaandacht die Maarten Inghels zaterdag kreeg. Zo kwamen VRT, VTM, ATVHet Laatste Nieuws, Gazet van Antwerpen, De Morgen en De Standaard op bezoek om hem én een aantal van de getatoeëerde deelnemers te interviewen. Ze vertelden wat ze van het gedicht vonden en waarom de regel die zij uitkozen zo speciaal voor hen was: tien bijzondere verhalen.

Zo koos Wannes een dichtregel over herinnering, de herinnering toen hij nog kon lopen. Hoogleraar rechten Frederik voelde zich vooral aangetrokken door het feit of lichamen wel of niet juridisch kunnen worden erkend. ‘Welke lichamen kunnen als kunstwerk ingezet worden en welke niet?’ Demir koos voor de dichtregel ‘wandelaar, inbreker, vreemdeling’ en Lise moest terugdenken aan een lange voetreis die ze maakte in Japan. Gizem interpreteerde ‘de honger in het gedicht als een verlangen om op  zoek te gaan naar wat belangrijk is’, terwijl Salima ‘Honger’ als ‘een verlangen dichter bij de ander te staan’ interpreteert. Dennis brengt mensen graag dichterbij elkaar met het gedicht, vandaar dat hij zijn dichtregel liet tatoeëren om de arm waarmee hij omhelzingen geeft (Bron: De Standaard).

Lees je graag meer over deze verhalen? Neem dan zeker een kijkje op één van deze pagina’s: VRT, VTM, ATVHet Laatste Nieuws, Gazet van Antwerpen, De Morgen, De Standaard

Op de hoogte

Ontvang het laatste nieuws via onze nieuwsbrief